Gün içinde sık sık tuvalete gitme ihtiyacı, ani idrar hissi ve bazen idrar kaçırma gibi şikayetler birçok kişi tarafından önemsenmese de altta yatan neden yaşam kalitesini etkileyen bir sağlık sorunu olabiliyor. Aşırı aktif mesane olarak adlandırılan bu durum, çoğu zaman günlük alışkanlıklardan kaynaklanabiliyor. Medipol Acıbadem Bölge Hastanesi’nden Doç. Dr. Cevper Ersöz, sık idrara çıkmanın her zaman hastalık anlamına gelmediğini belirterek önemli uyarılarda bulundu.

“HER SIK İDRARA ÇIKMA HASTALIK ANLAMINA GELMEZ”

Aşırı aktif mesanenin sık idrara çıkma, ani sıkışma hissi ve bazı durumlarda idrar kaçırma ile kendini gösterdiğini belirten Doç. Dr. Ersöz, “Bu durum günlük yaşam kalitesini ciddi şekilde etkileyebilir. Ancak her sık idrara çıkma hastalık değildir. Klinik pratikte gördüğümüz hastaların önemli bir kısmında temel neden yaşam tarzıdır. Toplumda ‘ne kadar çok su içilirse o kadar sağlıklıdır’ şeklinde bir algı var. Ancak bu doğru değil. Gün içinde ihtiyacın üzerinde sıvı tüketmek mesaneyi sürekli dolu tutar ve sık tuvalete gitme alışkanlığı oluşturur” diye konuştu.

“ÇAY VE KAHVE TÜKETİMİNE DİKKAT”

Kafeinli içeceklerin mesane üzerindeki etkisine de değinen Doç. Dr. Ersöz, “Çay ve kahve gibi kafein içeren içecekler mesaneyi uyararak ani idrar hissine neden olabilir. Özellikle gün içinde sık tüketildiğinde bu şikayetler daha belirgin hale gelir. Bu nedenle çay ve kahve tüketimini azaltmak, mümkünse akşam saatlerinde tamamen kesmek oldukça faydalıdır. Genellikle kilo başına 30 mililitre sıvı tüketimini öneriyoruz. Örneğin 70 kilo bir birey için günlük yaklaşık 2 litre su yeterlidir. Bunun üzerine çıkmak çoğu zaman gereksizdir” dedi.

“ŞİKAYETLER DEVAM EDİYORSA UZMANA BAŞVURUN”

Yaşam tarzı düzenlemelerine rağmen şikayetlerin devam etmesi durumunda mutlaka bir uzmana başvurulması gerektiğini vurgulayan Doç. Dr. Ersöz, “Bu durumda bir üroloji uzmanı tarafından değerlendirilmek ve gerekirse medikal tedavi planlamak önemlidir” diyerek sözlerini tamamladı.

The post “Sık idrara çıkmak normal değil” first appeared on Doktordan Bilgiler.

1- Çok sık su içme ihtiyacı hissediyor musunuz?

Aşırı susama ve sık su içme ihtiyacı, diyabetin erken belirtilerinden biri olabilir. Yüksek kan şekeri, vücudun dengeyi sağlamak için daha fazla suya ihtiyaç duymasına ve susuzluk hissine neden olur.

2- Sık idrara çıkıyor musunuz?

Özellikle geceleri sık sık idrara çıkıyorsanız, bu durum kan şekerinizin yüksek olduğuna işaret edebilir. Kan şekeri belli bir seviyenin üzerine çıktığında (genellikle 180 mg/dL’nin üzerinde), böbrekler fazla şekeri idrarla dışarı atmaya çalışır. Bu sırada glikoz, suyu da beraberinde sürükler; bu da idrar miktarını artırır ve vücut daha fazla su kaybederek susuz kalır.

3- Ani kilo kaybı yaşıyor musunuz?

Son zamanlarda bilinçli bir diyet yapmadan kilo kaybı yaşadıysanız, bu durum insülin eksikliğine bağlı olarak vücudun enerji üretiminde yağları kullanmaya başlamasından kaynaklanabilir. Normalde, hücreler enerji üretmek için kandaki glikozu kullanır. Ancak diyabette insülin hormonu yeterince etkili çalışmadığında veya üretilemediğinde, glikoz hücrelere giremez ve vücut enerji sağlamak için yağları ve kas dokusunu yakmaya başlar. Bu durum, hızlı ve ani kilo kaybına neden olabilir. Diyabetle ilişkili kilo kaybı genellikle iştahın artmasıyla birlikte görülür, çünkü hücreler yeterli enerjiyi alamadığı için beyin sürekli açlık sinyali gönderir.

4- Sürekli tatlı yeme isteği mi duyuyorsunuz?

İç Hastalıkları Uzmanı Dr. Edvin Murrja “Sürekli şekerli gıdalara yönelme isteği, kan şekeri düzeylerinizdeki dalgalanmaların bir göstergesi olabilir. Vücut yeterince insülin üretemediğinde ya da mevcut insülin etkili şekilde kullanılamadığında, hücreler enerji için ihtiyaç duyduğu şekeri düzenli alamaz. Bu da beynin acıkma sinyali ile birlikte tatlı isteğini artırır. Özellikle yemekten kısa bir süre sonra yeniden acıkma ya da enerji düşüklüğü hissediyorsanız, bu durum diyabetin habercisi olabilir” diyor.

5- Yaralarınız geç mi iyileşiyor?

Diyabet, bağışıklık sistemini zayıflatabilir ve kan dolaşımını olumsuz etkileyerek yaraların daha geç iyileşmesine neden olabilir. Yüksek kan şekeri, damar yapısını bozarak yaralanan bölgelerde yeterli oksijen ve besin maddelerinin taşınmasını engeller. Aynı zamanda bağışıklık hücrelerinin etkinliğini azaltarak enfeksiyon riskini artırabilir. Özellikle ayak yaraları ve enfekte kesikler diyabet hastalarında dikkatle takip edilmelidir.

6- Sürekli yorgun ve halsiz mi hissediyorsunuz?

Vücudunuz şekerden yeterince enerji üretemediğinde, kendinizi sürekli yorgun hissedebilirsiniz. Diyabet hastalarında bu belirti oldukça yaygındır ve genellikle insülin direnciyle ilişkilidir. Kan dolaşımında yeterince glikoz olsa bile, hücreler bu glikozu etkili bir şekilde enerjiye dönüştüremez. Bunun sonucunda kaslar ve organlar yeterli enerjiyi alamaz ve kişi gün boyunca halsiz ve bitkin hisseder. Uyku düzeninde bozulmalar da bu yorgunluğu artırabilir.

7- Ellerde ve ayaklarda uyuşma veya karıncalanma hissediyor musunuz?

Sinir hasarı (nöropati), diyabetin erken ve yaygın belirtilerindendir. Ellerde, ayaklarda veya bacaklarda uyuşma, karıncalanma ya da yanma hissi varsa dikkatli olmalısınız. Yüksek kan şekeri, sinir uçlarına zarar vererek his kaybına yol açabilir. Özellikle uzun yıllar diyabeti kontrolsüz şekilde seyreden hastalarda sinir hasarı gelişebilir. Düzenli kan şekeri kontrolü, bu tür komplikasyonların önlenmesinde büyük önem taşır.

8- Aile bireylerinizde diyabet hastası var mı?

İç Hastalıkları Uzmanı Dr. Edvin Murrja “Diyabet, genetik yatkınlıkla da ilişkili bir hastalıktır. Anne, baba veya kardeşlerinizde diyabet öyküsü varsa, risk altında olabilirsiniz. Özellikle birinci derece akrabalarda Tip 2 diyabet bulunması, kişinin ilerleyen yıllarda diyabet geliştirme ihtimalini artırır. Ancak genetik yatkınlık tek başına hastalığı belirlemez; sağlıklı beslenme, düzenli egzersiz ve kilo kontrolü bu riski azaltmaktadır. Bu nedenle risk grubunda olan kişilerin düzenli olarak doktor kontrolünden geçmesi önemlidir” diyor.

The post Diyabet riskiniz var mı? first appeared on Doktordan Bilgiler.

Dr. Gülşan yabancı cisim yutan çocuklarda en sık yutulan yabancı cisimlerin para, oyuncak, mıknatıs ve pil olarak sıralandığını kaydetti.

Gülşan, “Uzak Doğu Asya ülkelerinde balık kılçığı yutulması sık görülürken, ülkemizde ise çengelli iğne, toplu iğne, para yutulması daha sık görülmektedir. Yumuşak uçlu yabancı cisimler sorun oluşturmazken, keskin kenarlı olanlar ciddi sorunlara yol açmaktadır. Yabancı cisimlerin çoğu (yaklaşık yüzde 80 oranında) sindirim kanalını rahatlıkla geçerken, yüzde 20’si sindirim sisteminin anatomik geçiş bölgelerinde takılmaktadır.

YABANCI CİSİM YUTULMASINDA MÜDAHALE YÖNTEMLERİ

Yemek borusunun üst, orta ve alt darlıkları, pilor, ileoçekal kapak ve rektosigmoid kolon anatomik darlık bölgeleridir. Bazen de yemek borusunda perde, halka, malignite ya da eozinofilik özofajite bağlı darlıklar günlük beslenme sonrasında bile sindirim sisteminde yabancı cisim gibi tıkanıklıklara yol açabilmektedir. Endoskopik girişimlerin çocukluk çağında da kullanılmaya başlanması, yutulan cisimlerin cerrahi olmayan yollarla çıkarılmasını mümkün kılmaktadır.

Endoskopik yöntem yüzde 10-20 kullanılırken, yüzden 1’den az oranda da cerrahi girişime ihtiyaç duyulmaktadır. Yabancı cisim yutan çocukların ilk başvuru anındaki yakınmaları sindirim sisteminde tıkanma hissi, ağızdan salya akması, öksürük, kusma, kanlı salya, yiyeceği reddetme, ağrı (boyun, göğüs ya da karın bölgesinde) ve solunum sıkıntısı şeklinde olmaktadır. Yutulan yabancı cisimler ülke ve bölgelere göre değişmekle beraber genellikle ilk sıralarda madeni para, oyuncak, mıknatıs ve pil yer almaktadır. Toplu iğne yutan olguların büyük kısmı 10 yaş üstünde başörtüsü takan genç kızlar oluşturmaktadır. Bunun nedeni başörtüsünün uçlarını birleştirmek amacıyla toplu iğne kullanırken derin nefes alma ya da gülmeye bağlı kazayla yutma olarak bildirilmiştir.

Yine benzer olarak beş yaş altı çocuklarda toplu iğne yutulmasının nedeninin bebek elbiselerine değişik maksatla takılan iğnelerin kazara yutulması olduğu düşünülmektedir. Yabancı cisimlerin sindirim sisteminde takıldıkları bölgelere bakıldığında yemek borusunun ve özellikle yemek borusunun üst bölümünün ilk sırada yer aldığı görülmektedir. Birçok çalışmada servikal yemek borusu olarak da bilinen üst anatomik bölge yabancı cisim takılması açısından en sık bildirilen yerdir.

Yemek borusunun önemi madeni para gibi bası yapan cisimlerin dört-altı saat sonrasında nekroza yol açabilmesidir. Yutulan yabancı cisimler ikinci sıklıkta midede tespit edilir. Mide ve sindirim sistemi boyunca tehlike oluşturabilecek bir yabancı cisim ise pildir. Bunun nedeni alkali olan pillerin sindirim sistemi mukozasında yerel erozyona ve içeriğine göre bazen sistemik zehirlenme belirtilerine yol açmasıdır. Mıknatıslar da özellikle çok sayıda yutulmuşsa birbirine yapışıp doku nekrozuna yol açacağından acil çıkarılması gereken yabancı cisimlerdendir. Duodenumda belirlenen yabancı cisimler ise genellikle sorun olmadan sindirim sistemini terk ederler. Yabancı cisimler yerine göre endoskopik olarak çıkarılabilmektedir. Endoskopi işlemi sırasında çocukların ekserıyatına anestezi uygulanmaktadır. Erişkin yaş grubunda endoskopi işlemi sırasında önerilen hafif sedasyon çoğu zaman yeterlidir. Yabancı cisimleri çıkarmak için farklı teknik ve yardımcı aletler kullanan merkezler bulunmakla birlikte en sık kullanılan yöntem endoskopi ve yardımcı aletler ise forseps, tuzak ve baskettir. Sonuç olarak çocukluk çağında özellikle de beş yaş altı dönemde yabancı cisim yutulması bütün dünyada önemli bir toplum sağlığı sorunudur. Yabancı cisim yutma olgularının ve buna bağlı gelişebilecek daha ciddi sorunların önlenmesi için ebeveynlerin eğitilmesi ve çocukların oyun oynadığı yerlerde önlemler alınması gerekmektedir” diye konuştu.

The post Uzmanı açıkladı: Çocuklar en çok para yutuyor first appeared on Doktordan Bilgiler.

Ciltte açık pembe veya kırmızı lekeler olarak görülen sedef hastalığı hakkında bilinmesi gerekenleri, Dermatoloji Uzmanı Prof. Dr. Sibel Alper anlattı.

Sedef hastalığı nasıl ortaya çıkar?

Sedef hastalığı toplumda sık görülen, alevlenmelerle birlikte uzun süre devam eden bir hastalıktır. Genellikle keskin sınırlı, üzerinde hastalığa ismini veren sedef (gümüş) renginde kepeklenmeler (pullanmalar) bulunan kızarıklıklar ile ayırt edilir.

Genetik geçişli bir hastalık mıdır?

Sedef hastalığı tüm dünyada yaygındır; genetik ve çevresel faktörler sıklığını etkiler. Hastalığa yatkınlık ebeveynlerden çocuğa aktarılabilir, ancak çocukta hastalık görülmeyebilir. Her 100 kişiden bir veya iki kişide ortaya çıkar. Erkek ve kadınlarda eşit sıklıktadır. Genellikle 15-30 yaşlarında başlar.

Sedef hastalığına yol açan faktörler nelerdir?

Nedeni kesin olarak bilinmemektedir; bağışıklık sistemi, genetik ve çevresel faktörlerin etkili olduğu düşünülmektedir. Çevresel faktörler (streptokoklara bağlı boğaz enfeksiyonları, ilaçlar [kortizon, lityum, bazı tansiyon ilaçları, aspirin vb], aşırı alkol alımı, sigara, kaşıma, keselenme, güneş yanığı vb.) ve ruhsal stres hastalığı başlatabilir veya alevlendirebilir.

Temasla bir başkasına bulaşır mı?

En önemlisi hastalık temasla kimseye bulaşmaz. Aile ve toplum desteği çok değerlidir.

Sedef hastalığının belirtileri nelerdir?

En sık görülen deri belirtileri belirtileri oval veya yuvarlak, gümüş renginde pullanmalarla kaplı, deriden kabarık kızarıklıklardır. Diz, dirsek, saçlı deri ve kuyruk sokumuna sık yerleşir. Bazen koltuk altı, kasık, meme altı, kalçaların arası, diz arkası, dirsek iç yüzü ve boyun gibi kıvrım yerlerine de yerleşebilir. Avuçlar ve ayak tabanında görülebilir.

Her 10 hastadan 2’sinde ve 40’lı yaşlarda eklem tutulumu ortaya çıkar. En sık parmak ve bel eklemleri tutulur. Sabah tutukluğu veya uzun süre oturma, ayakta kalma ile gelişen tutukluk, el veya ayak parmaklarında şişlik (“sosis parmak” görünümü) gibi belirtilere neden olur. Eklem tutulumunda, tırnak tutulumu da sıktır. Genellikle hastalığa ait deri belirtileri eşlik eder.

Hastaların yaklaşık yarısında tırnaklar etkilenir. Tırnak yüzeyinde toplu iğne başı büyüklüğünde çukurcuklar, tırnağın yatağından ayrılması, tırnak altında sarımsı renklenme (yağ lekesi görünümü), tırnağın bir bölümünün kaybı ve tırnağın serbest bölümünün altındaki deride kalınlaşma sık görülen değişikliklerdir.

Sedef hastalığının tanısı klinik bulgularla konabilir. Nadiren deri biyopsisi gerekebilir.

Sedef nasıl bir hastalıktır?

Alevlenmeler ve iyilik dönemleri ile genellikle uzun süreli bir hastalıktır. Hastalığın belirtileri ve şiddeti kişiden kişiye, hatta aynı kişide zaman içinde değişebilir. Hastalarımızın %85’inde hafif seyreder.

Özellikle şiddetli sedef hastalığı olanlarda kalp damar hastalıkları için yatkınlığa yol açan, kan yağlarında artışa, tansiyon yüksekliğine ve şeker hastalığına sık rastlanmaktadır. Yine obezite (aşırı kilo) ve iltihaplı barsak hastalığı da sık görülmektedir.

Sedef hastalığı nasıl tedavi edilir?

Sedef hastalığı ömür boyu süren bir hastalıktır ancak önlemlerle ve uygun tedavi ile kontrol altında tutulabilmektedir. Hastalığı alevlendirebilecek ilaçlar ve davranışlardan (kaşıma, banyoda liflenme, kese, vb.) kaçınılmalıdır. Sınırlı tutulumlu sedef hastalığında öncelikle yerel tedaviler seçilmektedir (deri yüzeyindeki kepekleri uzaklaştıran ilaçlar, kortizonlu ilaçlar, kalsipotriol [sentetik D vitamini], kalsinörin inhibitörleri).

Dirençli, yaygın hastalıkta metotreksat, siklosporin-A, asitretin (sentetik A vitamini) ve fototerapi kullanılır. Bunlara yanıt yoksa biyolojik ajanlar seçilebilir. Biyolojik ajan tedavileri psoriasis tedavisin büyük aşamadır ve tedavi hedefi %90 üzerinde iyileşmedir. Tedavi seçimi ve süresinde pek çok faktör etkilidir.  

Tedavide hekim, hasta ve hasta yakınları işbirliği içinde olmalıdır. Tıbbi tedavi yanı sıra kronik hastalıklarda yaşam boyu sağlıklı bir diyetle beslenmek önemlidir. Bunun dışında hastalığın doğrudan bağlantılı olduğu özel bir diyet yoktur. Gereksiz besin yasaklarından uzak durulmalıdır.

The post Sedef hastalığıyla ilgili merak edilen detaylar first appeared on Doktordan Bilgiler.